Piękne dni czerwca Północ, szemrzą wirydarze, Szept miłosny, młody nów, Dźwięk ostatni rozemdleje, Wszystko usnąć musi znów - Za rzeką, za mroczną, słowik zawodzi. Zieleń w słońcu, róż kwietniki, Blaski białe, strugi śpiew, Porankowy spokój rośny Okapuje krople z drzew - Za rzeką, za
Marcowy dzień Cień obłoków nad polami żenie, Mgławych lasów modre z dali cienie. Wrzask wysoko z powietrza, na łęgi Powracają żurawie z włóczęgi. Już jaskółki w ciżbie świergotliwej Podlatują na szemrzące niwy. W dal trzepocą się, dziewko wesoła, Wstęgi. Szczęścia nikt nie przywoła.
W mieście wielkim Wciąż w morzu miasta sunie ten, to ów, Koło mnie w mglistej i wielkiej kolei. Spojrzenie w oczy i przemija już. Kataryniarz korbą kręci. W morze nicości jako kropli plusk Pada, mijając mnie każdy z kolei. Spojrzeć na trumnę i wyruszyć znów. Kataryniarz korbą kręci.
